การประกันคุณภาพการศึกษาของสำนักหอสมุด มหาวิทยาลัยเชียงใหม่: ในมุมมองของบุคลากรห้องสมุด

Abstract

จากการที่ทบวงมหาวิทยาลัยได้ประกาศนโยบายและแนวปฏิบัติในการประกันคุณภาพการศึกษาเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ.2539 เพื่อให้สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 8 (พ.ศ.2540-2544) ที่มุ่งเน้นการพัฒนาคุณภาพการศึกษาและคุณภาพของทรัพยากรมนุษย์ที่จะเข้าสู่ตลาดแรงงานเพื่อเป็นฐานในการพัฒนาประเทศนั้น ในส่วนของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ซึ่งตระหนักถึงความสำคัญของการประกันคุณภาพการศึกษาเช่นกัน ได้สนองตอบนโยบายและแนวปฏิบัติในการประกันคุณภาพการศึกษาของทบวงมหาวิทยาลัย โดยมีประกาศของมหาวิทยาลัยเรื่องนโยบายและแนวปฏิบัติ ในการประกันคุณภาพการศึกษาในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ พ.ศ. 2541 เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541 ให้มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ดำเนินการในเรื่องการประกันคุณภาพการศึกษา เพื่อมุ่งเน้นมาตรฐานคุณภาพ ประสิทธิภาพ และประสิทธิผล โดยพัฒนาระบบและกลไกประกันคุณภาพการศึกษาให้มีความเข้มแข็ง อาศัยการมีส่วนร่วมของบุคลากรทุกคนประกอบกับพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติฉบับต่อมา คือ พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 ซึ่งมีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ได้ระบุอย่างชัดเจนถึงการประกันคุณภาพการศึกษาว่า ให้มีการกำหนดมาตรฐานการศึกษาและจัดระบบประกันคุณภาพการศึกษาทุกระดับและประเภทการศึกษา (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ 2542: 2) จึงเป็นผลให้สถานศึกษาทุกแห่งต้องนำไปปฏิบัติและดำเนินการในเรื่องการประกันคุณภาพการศึกษาให้เป็นระบบอย่างจริงจังในเวลาต่อมา