ความคาดหวังขององค์กรในจังหวัดสงขลาที่มีต่อบทบาทการให้บริการทางวิชาการของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

สุทีป เศวตพรหม นักวิชาการศึกษาชำนาญการ งานบริการวิชาการ กองบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่
รัชฎาพร สายสนิท นักวิชาการศึกษาชำนาญการ งานบริการวิชาการ กองบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคาดหวังขององค์กรในจังหวัดสงขลา ที่มีต่อบทบาทการให้บริการทางวิชาการ เพื่อศึกษาระดับบทบาทการให้บริการทางวิชาการในปัจจุบัน ด้านการตอบสนองความต้องการของสังคม ด้านการเป็นผู้เตือนสติสังคมและด้านการชี้นำสังคม เพื่อเปรียบเทียบระดับบทบาทในปัจจุบันและระดับความคาดหวังขององค์กรในจังหวัดสงขลา ที่มีต่อบทบาทการให้บริการทางวิชาการตามประเภทขององค์กร และเพื่อศึกษาข้อเสนอแนะเกี่ยวกับบทบาทการให้บริการทางวิชาการ โดยใช้กลุ่มประชากรจากผู้มีอำนาจสูงสุดหรือตัวแทนองค์กรภายในจังหวัดสงขลา จำนวน 494 คน มีผู้ตอบแบบสอบถามจำนวน 356 คน คิดเป็นร้อยละ 72.06 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS Version 16 และใช้สถิติพรรณนาในการวิเคราะห์ข้อมูล แสดงค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test และค่าความแปรปรวน

ผลการวิจัยพบว่า องค์กรในจังหวัดสงขลาเห็นว่า มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์มีบทบาทในการให้บริการทางวิชาการในปัจจุบันทั้งโดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับปานกลาง และระดับความคาดหวังต่อบทบาทในการให้บริการทางวิชาการ โดยภาพรวมและรายด้านอยู่ในระดับมาก เมื่อเปรียบเทียบระดับบทบาทของมหาวิทยาลัยในปัจจุบันและระดับความคาดหวังขององค์กรในจังหวัดสงขลา โดยภาพรวมพบว่า องค์กรในจังหวัดสงขลามีระดับความคาดหวังต่อการให้บริการทางวิชาการของมหาวิทยาลัยสูงกว่าบทบาทในปัจจุบันอย่างมีนัยสำคัญ

เปรียบเทียบบทบาทการให้บริการทางวิชาการของมหาวิทยาลัยในปัจจุบัน จำแนกตามประเภทขององค์กรโดยภาพรวม พบว่า ด้านการตอบสนองต่อความต้องการของสังคม องค์กรในจังหวัดสงขลาที่เห็นว่ามหาวิทยาลัยมีบทบาทในการให้บริการทางวิชาการมากที่สุดคือ หน่วยงานอิสระ รองลงมา คือหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ หน่วยงานภาครัฐและหน่วยงานเอกชน ตามลำดับ ส่วนด้านการเตือนสติให้สังคมและด้านการชี้นำสังคม หน่วยงานที่เห็นว่ามหาวิทยาลัยมีบทบาทมากที่สุด คือ หน่วยงานภาครัฐ รองลงมาคือ หน่วยงานอิสระ หน่วยงานรัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานเอกชน ตามลำดับ

เปรียบเทียบระดับความคาดหวังขององค์กรในจังหวัดสงขลา ต่อบทบาทการให้บริการทางวิชาการของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ จำแนกตามประเภทขององค์กรโดยภาพรวม พบว่า องค์กรในจังหวัดสงขลาที่มีความคาดหวังต่อบทบาทการให้บริการทางวิชาการของมหาวิทยาลัยมากที่สุด คือ หน่วยงานอิสระ รองลงมา คือ หน่วยงานเอกชน หน่วยงานรัฐวิสาหกิจ และหน่วยงานภาครัฐ ตามลำดับทั้ง 3 ด้าน

คำสำคัญ ความคาดหวัง องค์กร จังหวัดสงขลา บริการทางวิชาการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

Author Biographies

สุทีป เศวตพรหม, นักวิชาการศึกษาชำนาญการ งานบริการวิชาการ กองบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

นางสุทีป เศวตพรหม
วุฒิการศึกษา การศึกษามหาบัณฑิต (การบริหารการศึกษา)
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา
ตำแหน่ง นักวิชาการศึกษาชำนาญการ
สถานที่ทำงาน งานบริการวิชาการ กองบริการการศึกษา สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

รัชฎาพร สายสนิท, นักวิชาการศึกษาชำนาญการ งานบริการวิชาการ กองบริการการศึกษา มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

นางรัชฎาพร สายสนิท
วุฒิการศึกษา การศึกษามหาบัณฑิต (บริหารการศึกษา)
มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ สงขลา
ตำแหน่ง นักวิชาการศึกษาชำนาญการ
สถานที่ทำงาน งานบริการวิชาการ กองบริการการศึกษา สำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่

Published

2011-08-01

How to Cite

เศวตพรหม, สุทีป; สายสนิท, รัชฎาพร. ความคาดหวังขององค์กรในจังหวัดสงขลาที่มีต่อบทบาทการให้บริการทางวิชาการของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ | Academic Services Journal, Prince of Songkla University, [S.l.], v. 22, n. 2, aug. 2011. ISSN 2351-0420. Available at: <https://journal.oas.psu.ac.th/index.php/asj/article/view/200>. Date accessed: 11 feb. 2026.

Citation Formats

Issue

Vol 22 No 2 (2554): Academic Services Journal

Section

บทความวิจัย

1. ลิขสิทธิ์ของบทความเป็นของผู้เขียนและสำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี

2. ข้อมูลและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียน โดยสำนักวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี ไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยหรือรับผิดชอบต่อข้อมูลและความคิดเห็นเหล่านั้น

3. ผู้เขียนต้องยินยอมให้บทความของตนซึ่งได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิทยบริการทั้งฉบับพิมพ์และฉบับออนไลน์ ได้รับการนำไปใช้ประโยชน์ทางวิชาการภายใต้ขอบเขตของกฎหมายลิขสิทธิ์